Hastalıklı bir adamım ben. Kim olduğumu bulduğum anda, olmaya çalıştığım kişi olamadığım için üzülmemin yersiz olduğunu anlamıştım. Her sabah erken kalkmak, en tatlı rüyalarımın reklam araları gibi gelir bana. Aç karnına sigara içmekten nefret etsem de, sigara paketimin yokluğu içimde anlamsız bir boşluk yaratır çoğu zaman.






<iframe src="https://www.facebook.com/plugins/page.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fblogciplakyazar%2F&tabs&width=280&height=70&small_header=true&adapt_container_width=false&hide_cover=true&show_facepile=false&appId" width="280" height="70" style="border:none;overflow:hidden" scrolling="no" frameborder="0" allowtransparency="true"></iframe>

22 Haz 2016

Öykü : Bir eskici ve Azrail

Adam sigarasını yaktı.. ve cebinden püskülü düşmüş eski tespihini çıkarıp parmakları arasında ovuşturmaya başladı. Her ovuşturmasında tespih gıcırdıyor inceden bir ses çıkarıyordu. Bodrum kat olan evinin sokak asfaltlı manzarasıyla, pencerenin önüne geçti ve daha önceden sarmış olduğu tütünü çıkarıp tabakasına dizmeye başladı. Bağdaş kurmuş oturuyordu adam, bir eli dizi üstünde tespih çekerken diğer eli ona tütünü için hizmet ediyordu. Kolunu pencere kenarına yasladı ve dumanı usul usul dışarı üfledi. 

Pencere önündeki parmaklıklar arasında sigara dumanı hayalet gibi dağılıyor ve havada kayboluyordu. Adam bir an kafasını dışarı uzatır gibi eğildi fakat yıldızları bile göremedi. Tek gördüğü kocaman evler ve çöp kovalarını karıştırıp döken kedi ve köpeklerdi. Saat sabahın 04:00 ünü gösterirken yerinden kalktı ve el arabasını alarak yola koyuldu. Sabahın erken saatleri onun için en bereketli saatlerdi. Çünkü geceden atılan her türlü çöp binlerce hazine ile saklı olabilirdi. 

Yanılmamıştı bir alışveriş merkezi önündeki çöp konteynerine atılan fazlaca karton ve naylonu gördüğünde çok sevinmişti. Mutlulukla tabakasından bir tütün çıkardı ve yaktı. Bir yandan sigarasını tüttürüyor bir yandan da kartonları ezip büzüp küçülterek iple bağlıyordu. Bir buçuk saatlik bir uğraşın ardından -bugünlük bu kadar yeter eve gidip dinleneyim en iyisi öğleden sonra serinlikte bir daha çıkarım diyerek evin yolunu tuttu. Eve geldiğinde eski püskü kundurası içinde perişan olmuş ayaklarını buz gibi suyun altına tuttu ve bir iki lokma bir şeyler atıştırıp, güzellik uykusuna dalar gibi yorgun bedenini öylece yatağa bıraktı. Saatlerce uyudu adam, mışıl mışıl uyudu. 

Tekrar uyandığında havanın kararmasına iki üç saat kalmıştı. Haydi bismillah bir kaç tur daha atayım belki bişeyler bulurum diye arabasını aldı ve yeniden dışarı çıktı. Bu kez sokak aralarında dolaşıyordu. 
Eskiciiiii, eskiciiiiiiiiii diye bağırıyordu. Eskicilik onun asıl işiydi, çöpleri karıştırmak pek hoşuna gitmiyordu, üstelik her yanı da kokuyordu ama zevk için yapmıyordu mecburdu. Sabahın erken saatinde kalkmaları da başka insanların kendisini çöp toplarken görmek istememesinden dolayıydı. 

Çünkü önceleri yaşadığı bir hadise onu çok derinden sarsmıştı. 
Bir sabah geç kalmış ve uyanamamıştı adam. Yine de arabasını almış ve bir şeyler bulurum ümidi ile çöpleri gezinmeye başlamıştı. Bir kaç pet şişeye takıldı gözü, arabasının yanındaki ufak çuvala doldurdu pet şişeleri. Sonra az ezilmiş bir kaç mandalina buldu ve onları da küçük bir poşete koyarak yoluna devam etti. 

Bir çocuk belirdi birden önünde. Amca sen napıyorsun diye sordu. 
Adam da çalışıyorum, bu benim işim. diyerek cevap verdi. 
Çocuk : Nasıl yani çöpleri karıştırmak nasıl iş oluyor anlamadım.
Adam : İşe yarar şeyleri alıyorum ve satıyorum pet şişe karton ne olursa. 
Çocuk :Anladıııımm. Peki amca bizim attığımız mandalinaları neden aldın? Onları da mı satacaksın?
Adam : Şeyy evet onları da satacağım. 
Çocuk : Eee o zaman amca biz bundan sonra hiç atmayız sana veririz sende satarsın. 

Adam sustu kelime bulmakta zorlandı ilk başta ama ağlamamak için zor tutuyordu kendini. Sonra gitmem lazım diyerek alel acele çocuğun yanından uzaklaştı. Bir daha ne geç kaldı ne de o sokaktan geçti adam. 


Azrail ile konuşan adam
Item Reviewed: Öykü : Bir eskici ve Azrail Description: Rating: 4 Reviewed By: Çıplak Yazar

16 yorum : Öykü : Bir eskici ve Azrail

  1. Hikaye gibi okuyoruz ama, günlük hayatımızda, görmeyi bilirsek çevremizde o kadar çok böyle insanlar var ki. Hepsinin nedeni ayrı ayrı. Allah yardımcıları olsun.

    YanıtlaSil
  2. Yureginize sağlık.duygu yüklü ve gerçegi ifade eden güzel bir hikayenin başlangıcı olmuş. Umarım yakin bir zamanda devamını okuma şansımız da olur. Başarılariniz daim olsun inşaallah. Saygılarımla esen ve mutlu kalın

    YanıtlaSil
  3. Acınası değil, acının ta kendisi... emeğine,yüreğine sağlık

    YanıtlaSil
  4. Gerçekten çok güzel olmuş kalemine sağlık...

    YanıtlaSil
  5. Değerli yorumlarınız için hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
  6. yıldızlı 1 ?

    selam bu arada ancak ziyarete başlayabildim ve unutmadan okumak istedim ...
    Zira bu fikir bayağı önce aklındaydı eğer doğru hatırlıyorsam ... Azrail , eskici ....
    Sanki bir roman okuyor havasında olmuş yeni yazım şekilleri , ben sevdim ...
    Canlı içinde gibi oluşu hani devamı hissini artırıyor ...
    Ayrıca gerçek hayattan kesitleri hikaye şekline sokabilmen de whoooowwwww diyorum işte kısacası ...
    kalemine yüreğine sağlık ...
    Sigara içmese ölürdü zaten :))))))))))) bunu da araya sıkıştırmazsam olmaz hani

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim dido.
      Aslında sadece bir eskiciyi görünce aklıma geldi tüm bunlar pek gerçek yok yani.

      Sil
  7. Ah o çocuğun son cümlesi.. benim nasıl içime battı ki adam mahvolmuştur.. hikaye değil gerçek yaşantının ta kendisi malesef :( devam et kesinlikle..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Devam etmeyi deneyeceğim defnenin masalı, hem zaten ben de istiyorum. Fakat yazmak için çoğu zaman vakit bulamıyorum benim tek sıkıntım bu.

      Sil
  8. çok hoş olmuş,
    devam lütfen:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ediyorum umarım devam edebilirim.

      Sil
  9. Merhaba, aslında çok uzun zamandır ziyaretinize gelmek istiyordum. Ama nasip bugüneymiş. Çok güzel bir hikaye olmuş. Neredeyse günün her saati karşılaştığımız, takdir edilesi insanlar. O zaman bir sonraki yazınızı, bu öykünün devamını sabırsızlıkla bekliyor olacağım. Yüreğinize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ediyorum hoş geldiniz Zehra Hanım.

      Sil
  10. Hayatin içinde olup da farkedemediklerimiz... sükretmeyi ögrenemiyor insanlar yasanan her lüks normal kabul ediliyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle çok şey var fark edemediğimiz, fakat bazı şeyleri de biz görmek istemiyoruz. Bu yüzden bahanemizde fark etmedim ya da görmedim oluyor.

      Sil

Yorumlarıyla renk katan, katkıda bulunan herkese teşekkürler. Seviliyorsunuz güzel insanlar. ♥

Öyküler ne durumda?

  • Dilaver'e Veda - 🌟 Yeni 🌟
  • Köle - devam ediyor
  • Hayallerin Ötesinde - devam ediyor
  • Görünmez adam part 1 - devam ediyor
  • Geçmişten gelen küçük kız - tamamlandı
  • Yıkık duvar ardında  - tamamlandı
  • Henry Wilson Kasabası - devam ediyor
  • Prenses Ebly - tamamlandı
  • Keçi - tamamlandı - seslendirildi
  • Flu Kadın - tamamlandı
  • Eskici ve azrail- tamamlandı
  • Son günlerde kendimi hıyar gibi hissediyorum- tamamlandı
  • Cehennemde ilk gün- devam ediyor

  • SİZE BİR SIR VEREYİM!

    Abone olun

    E-posta Aboneliği

    Kaydı tamamlamak için lütfen e-postanıza gelen onay mailini tıklamayı unutmayın!

    Bağlantılar

    İletişim Formu

    Ad

    E-posta *

    Mesaj *

    Buralardayım

    blog sözlük
    Bumerang - Yazarkafe